6
dec
Daan Westerink is naast journalist en docent Journalistiek ook docent rouw en verlieskunde. Ze is een veelgevraagde spreker over het onderwerp en wat mij vooral interesseert is waarom ze gekozen heeft voor een specialisatie daarin?
‘’Na mijn studie journalistiek heb ik bij verschillende media gewerkt, onder andere zeven jaar bij Endemol. Na vijf jaar daar gewerkt te hebben overleed mijn vader plotseling. Op dat moment had ik twee dochters van een en tweeënhalf jaar oud en ineens was ik wees. Mijn moeder was 18 jaar daarvoor al overleden toen ik pas veertien was. Nadat mijn vader ook was overleden kreeg ik ineens heel erg de behoefte had om uit te zoeken wat rouwen nu precies inhoudt.’’ Vanaf toen, nu zo’n vijftien jaar geleden, is ze zich in onderzoek gaan verdiepen, maar zegt ze: ‘’Ik herkende mijzelf helemaal nergens in.’’
Een fascinatie die bij Daan altijd is blijven hangen is dat de buitenwereld denkt te weten hoe je met rouwen en verlies om moet gaan. ‘’Er werd vroeger heel erg geloofd dat je het in fases rouwt en dat je je verdriet eerst moet verwerken voordat je weer verder kan gaan met de toekomst.’’ Totale onzin vindt ze: ‘’Er is geen universele manier van rouwen en het gaat ook niet in fases. Rouwen betekent omgaan met verlies en niet het achter je laten van de liefde voor een persoon. Die liefde gaat namelijk nooit over.’’
Door haar eigen verdriet is ze volgens haarzelf geen betere rouwdeskundige: ‘’Ik kan mijn eigen verlies van een afstand bekijken. Mijn ervaring is alleen maar mijn ervaring en je ziet vaak dat mensen te algemeen denken. Wat voor de een werkt werkt niet direct voor de ander ook.’’ Wat is Daans aanpak is bij het begeleiden van nabestaanden? ‘’Vaak komen ze maar twee of drie keer bij mij omdat ze vastlopen in werk, studie of een relatie. Ik ga dan samen met hen kijken wat er wel nog is, wat je nog graag willen doen en wie zijn er nog die je kunnen helpen. Het is belangrijk om weer terug te gaan naar de liefde voor de overledene. Ga na, wat heeft die persoon je gebracht en wat zou hij of zij je nu adviseren. En vraag je ook af, stap voor stap, wanneer zou je echt tevreden zijn? Vaak valt dan een blokkade weg en krijgen ze langzaam weer grip op hun leven.’’
Wat kun je het beste doen als je iemand wil steunen die rouwt? ‘’Vraag wat iemand nodig heeft, luister daarnaar en vul het vooral niet voor ze in.’’ Wat je zeker niet moet doen volgens Daan is zeggen: Weet je wat jij moet doen? Jij moet thuisblijven, ga maar lekker thuis bijkomen. ‘’Dat is het ergste dat je kan doen! Iemand zit dan in alle ellende alleen thuis en juist dat is de plek waar je terugdenkt aan wat er niet meer is.’’ Probeer er gewoon voor iemand te zijn is haar belangrijkste advies. ‘’Ga ook leuke dingen doen. Doen is niet schouders eronder en het is voorbij, maar het gaat om de afleiding. Je kan niet alleen maar verdrietig zijn, daar schiet je niks mee op.’’ Een andere tip is ook: ‘’Pak niet meteen de zakdoeken erbij, maar laat iemand lekker uithuilen. Als je jezelf toestaat om te huilen zal je merken dat die tranen vanzelf stoppen.’’
Vind jij dit onderwerp ook interessant? Kijk dan eens op de website van Daan Westerink, daar blogt ze onder ander over rouwen en vind je meer informatie over de boeken die ze heeft geschreven, Verder zonder jou en Leven zonder ouders.
Door: Simone Lenkens
Geef een reactie